این مطالعه به منظور مقایسه راهبردهای یادگیری در دانش آموزان «موفق» و«ناموفق» در سال 1378 انجام گردیده است . جامعه مورد مطالعه کلیه دانش آموزان دختر پایه سوم مقطع متوسطه شهر تهران می باشد . که از بین آنها با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای، 650 دانش آموز برحسب عملکرد تحصیلی (موفق و ناموفق) انتخاب گردید. در این پژوهش علاوه بر بررسی عملکرد تحصیلی ، از پرسشنامه راهبردهای یادگیری استفاده به عمل آمد .داده های بدست آمده با استفاده از آزمون t مستقل و تحلیل تمایز مورد بررسی قرار گرفت . نتایج بدست آمده نشان داد که بین دانش آموزان موفق و ناموفق از لحاظ میزان استفاده از راهبردهای بسط دهی و نظارت بر درک مطلب تفاوت معنادار (P<0.01) وجود دارد. به علاوه از لحاظ رشته تحصیلی در گروههای ریاضی – فیزیک  و علوم انسانی تفاوت معناداری (P<0.01) در راهبردهای بسط دهی و نظارت بر درک مطلب ودر گروههای ریاضی – فیزیک و علوم انسانی تفاوت معنادار (P<0.05) در راهبرد های سازماندهی و نظارت بر درک مطلب بین دانش آموزان موفق و ناموفق وجود دارد . افزون بر آن نتایج تحلیل تمایز نشان داد که در گروه ریاضی – فیزیک ، راهبرد بسط دهی ،در گروه علوم تجربی راهبرد نظارت بر درک مطلب و در گروه علوم انسانی راهبرد بسط دهی بیشترین سهم را در رابطه با موفقیت تحصیلی داشته اند.

بدیهی است، غالب جمعیت کشور ما را نوجوانان و جوانان تشکیل می دهند و موفقیت این گروه بزرگ در آینده نه چندان دور، به شدت وابسته به تحصیلات رسمی و آموزشگاهی آنان دارد. همگان نیز بر این امر واقف اند که موفقیت فرزندان دغدغه جداناپذیر خانواده ها و متولیان تعلیم و تربیت هر کشوری است. قریب به اتفاق متخصصین حوزه تعلیم و تربیت، روابط حاکم بر خانواده ها را از عوامل عمده افت و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می دانند.هم چنین افراد و گروه های کثیری به این مهم پرداخته اند، اما هم چنان این زخم کهنه، گاه خانواده ها را تا مرز اضمحلال پیش برده و والدین و مربیان را در مسیر خطیر خود مایوس کرده است. پژوهش حاضر با هدف رسیدن به (طبقه مرکزی) حاصل از داده ها در مورد «روابط خانوادگی تاثیرگذار بر موفقیت و شکست تحصیلی دانش آموزان» انجام گرفت. برای این منظور، 32 مشارکت کننده و 16دانش آموز سال اول متوسطه دبیرستان های شهر شهریار، با استفاده از نمونه گیری هدفمند و تئوریک تا اشباع داده ها و از طریق مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته، به روش پیشنهادی Strauss وCorbin  که مشتمل بر کدگذاری (باز، محوری و انتخابی) است، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند، در مجموع 98 و در نهایت 56 کد اولیه از مصاحبه با مشارکت کنندگان بدست آمده و در مراحل بعدی تجزیه و تحلیل، طبقه ای اصلی به نام «ارتباط» بدست آمده است. انتخاب واژه «ارتباط» به عنوان طبقه مرکزی به این دلیل بود که می توانست بخش قابل توجهی از گوناگونی های بدست آمده از داده ها را تبیین نماید. یافته های حاصل از این پژوهش نشان دادند که روابط خانوادگی تاثیرگذار بر موفقیت و شکست تحصیلی دانش آموزان، عواملی چندگانه و درهم تنیده اند، در نهایت نتایج نشان دادند، روابط اعضای خانواده با هم، رفتار مسوولانه والدین نسبت به فرزندان، روابط و تعامل زوجین با یکدیگر در توفیق و شکست تحصیلی دانش آموزان تاثیرگذار است. نتایج مختص این گروه است و تعمیم آن ها به سایر گروه ها باید با احتیاط صورت پذیرد.

پژوهش حاضر با هدف مقایسه هوش های چندگانه گاردنر دانش آموزان موفق و ناموفق (دختر و پسر) صورت گرفت. روش این پژوهش از نوع پس رویدادی است. به منظور انجام این پژوهش از میان جامعه دانش آموزان مقطع متوسطه شهرستان مریوان، 370 نفر به شیوه نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای به صورت تصادفی انتخاب شدند، که از میان گروه نمونه منتخب، 174 نفر دانش آموز موفق و 196 نفر دانش آموز ناموفق (100 نفر پسر، 170 نفر دختر) را تشکیل می دهند. پس از نمونه گیری و انتخاب نمونه مورد نظر، آزمون هوش های چندگانه گاردنر و همچنین آزمون ریون به منظور اندازه گیری آماری تحلیل واریانس یک راهه، آزمون تعقیبی شفه، t تک نمونه ای، ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون گام به گام مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج به دست آمده نشان می دهد که اولا بین دانش آموزان موفق و ناموفق (دختر و پسر) در هوش های دیداری – فضایی، زبانی – کلامی، منطقی – ریاضی، بدنی – جنبشی، درون فردی، بین فردی و طبیعت گرا تفاوت معناداری وجود دارد و دانش آموزان موفق در این مولفه ها نمرات بالاتری گرفتند. نتایج همبستگی پیرسون در مورد ارتباط هوش عمومی و هوش های چندگانه، نشان داد که هوش عمومی با هوش منطقی – ریاضی، زبانی – کلامی و بدنی – جنبشی همبستگی معناداری دارد. نتایج تحلیلی رگرسیون گام به گام نشان داد که هوش منطقی – ریاضی در تبیین و پیش بینی تغییرات هوش عمومی بیشترین نقش را دارد. در نهایت نتایج آزمون t تک نمونه ای نشان داد که دانش آموزان موفق از هوش منطقی – ریاضی و کلامی – زبانی بالاتری برخوردارند و نمرات به دست آمده توسط آنها در این مولفه ها از میانگین ملاک بالاتر بود، و دانش آموزان ناموفق نیز در این مولفه های هوشی نمرات پایین تری در مقایسه با میانگین ملاک به دست آورند می توان نتیجه گرفت که بیشترین تفاوت دانش آموزان موفق و ناموفق و دو مولفه هوش منطقی – ریاضی و کلامی – زبانی می باشد بر مبنای نتایج این پژوهش می توان به مسوولین آموزش و پرورش پیشنهاد نمود که در جهت رشد و شکوفایی سایر هوش های چندگانه گاردنر در دانش آموزان بکوشند.

واکنش دانش آموزان در برابر مطالعه و فعالیت های درسی متفاوت است. این واکنش در برخی با اشتیاق، در برخی با اکراه و در برخی دیگر با امتناع همراه است. این واکنش ها رابطه معناداری با موفقیت یا شکست یادگیرنده در جریان تحصیل دارند. پژوهش حاضر در خصوص مجموعه ای از راهبردهای یادگیری و مطالعه به منظور مقایسه راهبردهای یادگیری و مطالعه دانش آموزان موفق و ناموفق است. این پژوهش از نوع توصیفی است که با همکاری و مشارکت آموزش و پرورش شهر میانه انجام یافته است. گروه نمونه شامل 213 دانش آموز پیش دانشگاهی موفق و ناموفق، دختر و پسر پیش دانشگاهی، از طریق فرمول تصحیح شده کوکران تعیین شد. دانش آموزان با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب و از پرسشنامه ای شامل 30 سوال استفاده شد. اطلاعات به دست آمده جهت آزمون شش فرضیه، مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در بررسی روابط متغیرها از آزمون های آماری فرید من وt-test  مستقل استفاده گردید.نتایج به دست آمده نشان داد که دانش آموزان موفق بیشتر از دانش آموزان ناموفق از راهبردهای یادگیری و مطالعه استفاده می نمایند و شرایط مطالعه، مطالعه فعال و سبک مطالعه را رعایت می نمایند و دانش آموزان ناموفق بیشتر از دانش آموزان موفق، عادت های نامناسب مطالعه دارند. در خصوص کاربرد راهبردهای یادگیری و مطالعه، بین دانش آموزان دختر و پسر تفاوت معناداری مشاهده نشد.

این پژوهش با هدف مقایسه انگیزش پیشرفت ورزشی دانش آموزان دختر موفق و ناموفق شرکت کننده در المپیاد ورزشی درون-مدرسه ای انجام گرفته است. روش تحقیق از نوع علی-مقایسه ای بود که به روش پیمایشی انجام شد. جامعه ی آماری شامل دو گروه از دانش آموزان دختر دارای مقام ورزشی و دانش آموزان دختر فاقد مقام ورزشی شرکت کننده در المپیاد ورزشی درون-مدرسه ای استان قزوین بوده و نمونه آماری مشابه جامعه آماری از دو گروه تشکیل شده است. حجم نمونه گروه دانش آموزان دارای مقام، 40 نفر و حجم نمونه گروه دانش آموزان بدون مقام نیز 40 نفر بود که به روش نمونه گیری در دسترس تعیین شد. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه انگیزش پیشرفت ورزشی گیل و دیتر(1988) که بهرام و همکاران(1381) اعتبار سنجی کرده اند، با سه مؤلفه ی رقابت جویی، پیروزی گرایی و هدف گرایی گردآوری شده است. نتایج نشان داد که میان دانش آموزان موفق و ناموفق، تفاوتی معنا دار در زمینه ی انگیزش پیشرفت ورزشی و رقابت­ جویی وجود دارد. همچنین نتایج، تفاوت معنا داری را در مؤلفه های پیروزی گرایی و هدف گرایی نشان نداد. محققان توصیه می کنند که معلمان تربیت بدنی در صورت آشنایی با عوامل و مؤلفه های مربوط به انگیزش پیشرفت ورزشی (رقابت جویی، پیروزی گرایی و هدف گرایی) می توانند دانش آموزان را در رقابتهای المپیاد درون-مدرسه ای در جایگاه موفق قرار دهند. به این ترتیب شرایط لازم برای نشاط، تحرک و رونق بخشیدن بیشتر به فعالیتهای ورزشی فراهم می شود.